3 Ιουν 2013

Κλέφτες, ανιστόρητοι και ανάξιοι…

Αίας ο Τελαμώνιος 
 
Πέτρες χωρίς ιδιαίτερα μεγάλη αξία είχε χαρακτηρίσει ο «λόρδος» του Έλγιν τα αρχαία γλυπτά, απομεινάρια τότε της καταστροφής και παρακμής του Παρθενώνα και άλλων αρχαιολογικών χώρων της πολύπαθης Ελλάδας.

Από τις αρχές του 1800 είχε αρχίσει ένα μεγαλόπνοο σχέδιο για νόμιμη κλοπή των αρχαίων γλυπτών & αντικειμένων από όλη την Ελλάδα, έχοντας βέβαια τις βεβαιώσεις του «Ελληνικού» κράτους, τη συμπαράσταση των δοσίλογων, των κομματόσκυλων, των άνανδρων μαυροκουκουλάδων, των ραγιάδων, των προδοτών και των Ευρωπαϊκών εταίρων-συμμάχων-μαυραγωριτών, όπως συνήθως…

Έφτυσαν αίμα λοιπόν τα εξαίσια αρχαία αγάλματα και αντικείμενα, που υπό τον Αγγλικό ζυγό άρχισε η διαδικασία «συσκευασίας & μεταφοράς» προς το εξωτερικό, σε σπίτια πλουσίων να διακοσμούν τους κήπους το τζάκι και το σαλόνι, και προς μουσεία ξένων χωρών, όντας τότε ανίκανη η Ελλάδα να σηκώσει ανάστημα...
Η λεηλασία και η αλόγιστη καταστροφή δεν είχε τελειωμό για τον Παρθενώνα που οι «ειδικοί» εργάτες με σφυριά & τροχαλίες γκρέμιζαν τα γλυπτά… Φαίνεται πως ο Δίας, η Αθηνά ή ο Ποσειδώνας τους καταράστηκαν και έγινε το πρώτο ναυάγιο με τα γλυπτά λίγο έξω από τα Κύθηρα…

Μετά το τεράστιο έργο του λόρδου του Έλγιν, κατάφτασαν γεμάτοι άγχος οι φιλότεχνοι Τούρκοι, Γάλλοι & Γερμανοί, όπως λέει και ο λαός Άγγλοι-Γάλλοι-Πορτογάλλοι- όλοι όσοι ήθελαν δηλαδή μια πέτρα από την Αρχαία Ελλάδα, και αλώνιζαν ανενόχλητοι στην πατρίδα μας, που έψαχνε τρόπο να βρει ουσιαστική υποστήριξη και δύναμη να δημιουργήσει ένα μέτωπο «ανταρσίας»…

Μερικά σημαντικά σημεία, από τα επίσημα & γνωστά, από τα αρχαία Ελληνικά γλυπτά και αντικείμενα που βρίσκονται στο εξωτερικό, ξένα μουσεία, είναι τα παρακάτω:
1.   Αφροδίτη της Μήλου
2.   Νίκη της Σαμοθράκης
3.   Προτομές του Παρθενώνα & Καρυάτιδα
4.   Αναρίθμητα αρχαία αντικείμενα (αμφορείς, μικρά γλυπτά, κλπ..)
5.   Γλυπτά Αφαίας Αίγινας
6.   Θεά Άρτεμις
7.   Μαρμάρινες αναπαραστάσεις
8.   Προτομές και μαρμάρινες πλάκες-επιγραφές
9. Γλυπτά και αντικείμενα από τη Θράκη, το Μινωικό πολιτισμό, τις Κυκλάδες, τα Ελευσίνια μυστήρια, τους Δελφούς, τη Σπάρτη, τη Κόρινθο, τις Πλαταιές, τον Όλυμπο, τη Καβάλα, το Σούνιο, τη Νάξο, τη Δήλο, τη Μεγάλη Ελλάδα!

*Δεν αναφέρουμε άλλα για τον λόγο ότι απλά θα χρειαστούμε ολόκληρες σελίδες… Επίσης δεν αναφέρουμε τα ανεπίσημα κλοπιμαία αρχαία γλυπτά και αντικείμενα...


Παρόλα αυτά αυτοί οι ελεεινοί έκαναν το «καθήκον» τους υπο τις ειδικές συνθήκες της τότε εποχής…

Τώρα τι κάνουμε;;;

Μετά τους κλέφτες έρχονται οι ανιστόρητοι γεμάτοι άσπρη γλοιώδη σάλτσα από τα σάλια τους, υπόλοιπο του γλειψίματος-γεγονός υποδούλωσης, και της δήθεν προσοχής που δίνουν για την αρχαία σημασία και ιστορία της πατρίδας μας.

Αυτοί λοιπόν οι ανιστόρητοι δεν νοιάζονται καθόλου για τον τόπο τους, το χώμα που πατάνε, τον αέρα που αναπνέουν, εκτός και μόνο αν έχουν οικονομικό συμφέρον… Με απλά λόγια, σκοτώνουν την ιστορία μας, σκοτώνουν τη κουλτούρα μας, σκοτώνουν το Ελληνικό πνεύμα για μια χούφτα πενταροδεκάρες!
Παραδείγματα υπάρχουν πολλά, πάρα πολλά, και είναι γνωστά σε όλους μας…

Αυτοί λοιπόν οι ανιστόρητοι και οι ανάξιοι είναι οι κλεπταποδόχοι της ιστορικής επίσημης κλεψιάς, αυτό το πλιάτσικο που έγινε, πριν κάποια δεκάδες χρόνια και που ακόμα συνεχίζεται να υφίσταται…

Ανάξιοι οι οποίοι δεν ξέρουν τι πάει να πει Ελληνική κοινωνία, ανάξιοι οι οποίοι σκέφτονται με ξενόφερτη, Αγγλική-ΣαξωΓερμανική-Γαλλική-Ισπανική-κλπ, γλώσσα και δεν μπορούν να αποτυπώσουν μέσα στο μυαλό τους την Ελληνική ιδέα, πνεύμα και γλώσσα.
Πώς λοιπόν αυτοί οι γνωστοί-άγνωστοι θα προσπαθήσουν ουσιαστικά για το καλό της χώρας, της ιστορίας και της αποκατάστασης της Ελληνικής δύναμης, από τη στιγμή που ακόμα και σήμερα καταστρέφουν, ξεπουλάνε, συνυπογράφουν και δέχονται την αλόγιστη καταστροφή μας;
Είναι αδιανόητο να υπάρχουν στις ημέρες μας τόποι τεράστιας αρχαιολογικής & ιστορικής αξίας, οι όποιοι είναι ανεκμετάλλευτοι, αφύλακτοι, κατεστραμμένοι και που συνεχώς δέχονται πλήγματα τόσο κλεψιάς όσο και απαξίωσης…

Πολιτικοί και πολιτεία… Κατά τον Αριστοτέλη η Πολιτεία υπάρχει με κύριο σκοπό το Έυ Ζείν… Με έναν γρήγορο παραλληλισμό του τότε και του τώρα, βλέπουμε ότι το Ευ Ζειν έχει δώσει τη σειρά στο Ευ Λαμογειν…

Τύμβος Σαλαμινομάχων, αρχαίος λιμένας, προϊστορικός οικισμός, αρχαιολογικός χώρος στα κανάκια, ευρήματα στα Αμπελάκια, σπήλαιο Ευριπίδη, ναυάγια γύρω από το νησί… Όλα αυτά είναι σε τελευταία μοίρα και δεν είναι σημαντικά… Σημαντικά είναι τα πράγματα που τα καταστρέφουν καθημερινά, δυστυχώς! Η απόλυτη απαξίωση…


ΥΓ

1.Μια άλλη οπτική γωνία είναι ότι για παράδειγμα ο καταστροφέας Έλγιν έκανε ότι έκανε, αλλά είχε αναγνωρίσει τη τεράστια σημασία τους, όπως και οι Γερμάνοι-Γάλλοι-Αμερικάνοι-κλπ. Τουλάχιστον αυτά υπάρχουν σε μουσεία τα οποία μπορούμε να τα δούμε αν ποτέ θελήσουμε και ας είναι στους φίλους μας τους ευρωπαϊκούς εταίρους.
Οι δικοί μας εδώ δεν κάνουν τίποτα, ίσα ίσα που δίνουν μια δυνατή κλοτσιά και τα πετάνε στα σκουπίδια γιατί έχουν αγανακτήσει με την αρχαία ιστορία και τα προβλήματα που τους δημιουργούν…
2.Ούτε χούντα, ούτε αριστερά, ούτε δεξιά, ούτε κέντρο, ούτε σοσιαλισμός μπορούν να σώσουν την πατρίδα μας… Θα ήταν ότι καλύτερο να ξύπναγαν από τον βαθύ ύπνο τους οι αρχαίοι Σπαρτιάτες πολεμιστές, οι Σαλαμινομάχοι, οι Θηβαίοι, ο Αίαντας ο Τελαμώνας, οι  Μυρμιδόνες,ο Μέγα Αλέξανδρος, και πολλοί άλλοι και να έπαιρναν τον απόλυτο έλεγχο της Ελλάδας…  Οστρακισμός & δεκάχρονη απομάκρυνση από την Ελλάδα.
Πιθανόν όμως και αυτοί οι ένδοξοι Αρχαίοι Έλληνες με το χάλι που θα έβλεπαν στη «σύγχρονη» Ελλάδα μπορεί να έφευγαν…

27 Μαΐ 2013

Ώδινεν όρος και έτεκεν μυν

Ώδινεν όρος και έτεκεν μυν
(Λουκιανός 120-180 μ.Χ.)

Η ρήση «ώδινεν όρος και έτεκεν μυν» κυριολεκτικά σημαίνει «κοιλοπονούσε το βουνό και γέννησε ποντίκι». Γίνεται χρήση αυτής μεταφορικά και αντιστοιχεί στη λαϊκή έκφραση «πολύ κακό για το τίποτα». 

Αυτή είναι η εικόνα στάθμευσης των αυτοκινήτων εντός του
ferry…



Ποιος όμως θα ασχοληθεί ουσιαστικά; Έγινε ένας μεγάλος χαμός με την ασφάλιση των ferry, κινητοποιήθηκαν τόσοι άνθρωποι και τόσες υπηρεσίες ξαφνικά, απολύθηκε κόσμος, ήρθαν στη Σαλαμίνα ferry από άλλες «γειτονιές», τα δρομολόγια άλλαξαν και ο κόσμος απλά να παρακολουθεί, να κάνει χρήση τα ferry και άθελα του να κάνει συγκρίσεις…
Η απόσταση που χωρίζει τη Σαλαμίνα από το Πέραμα, το νησί από την ηπειρωτική Ελλάδα με άλλα λόγια, είναι μια απόσταση περίπου στα 2.5-3 χλμ.

Η συγκεκριμένη αυτή θαλάσσια συγκοινωνία είναι από τις μεγαλύτερες τόσο εντός των Βαλκανίων, όσο και Ευρωπαϊκά.

Η ενημέρωση από το δήμο, τη περιφέρεια, τις κοινοπραξίες, το υπούργειο σχετικά με τα δικαιώματα και τις προθεσμίες που είχαν λήξει ως προς τις ασφαλιστικές οδηγίες, ήταν άμεση και έγκαιρη; Δεν ήταν δικαίωμα όλων των πελατών να τις γνωρίζουν, από τη στιγμή που είναι οι κύριοι ζωοδότες των κοινοπραξιών;

Μερικές εύλογες ερωτήσεις…
Ποια είναι τα μέγιστα όρια ταχύτητας(κόμβοι) που επιτρέπονται στα Ferry;
Ποιες είναι οι αποστάσεις μεταξύ των οχημάτων που πρέπει να τηρούνται;
Ελέγχεται τακτικά και αυστηρά ο αριθμός των οχημάτων και ανθρώπων εντός του ferry;

Με αυτές τις συνθήκες πως είναι εφικτό ένας συνάνθρωπος που αντιμετωπίζει κινητικά προβλήματα να βγει από το αυτοκίνητο του;
Έγινε ανάθεση σε άλλες κοινοπραξίες για την κάλυψη των αναγκών με «δημόσια υπηρεσία», τι σημαίνει αυτό;
Γιατί αντιδρούσαν οι κοινοπραξίες για ασφάλιση, με βάση την Ευρωπαϊκή οδηγία;
Η ασφάλιση και η ασφάλεια των ανθρώπων είναι πάνω από όλα, και υπήρχε η άρνηση για ασφάλιση προς τους πελάτες. Γιατί; Υπήρχε η ασφαλιστική κάλυψη από πριν ή όχι;
Ανεξάρτητα από τα ποντοπόρα ή όχι, η ασφάλεια και η ασφάλιση των ανθρώπων είναι αναγκαία και απαραίτητη.

Δυστυχώς όμως τα όρια της ανεκτικότητας είναι μεγάλα και έχουν μεγάλη ελαστικότητα, και δυστυχώς έτσι επέρχεται η αδιαφορία και η ουδετερότητα.


Η μικρής χρονικής διάρκειας θετική πνοή:
Κοινή ομολογία είναι πως τα «γειτονικά» ferry πραγματοποιούσαν το δρομολόγιο Πέραμα-Παλούκια σε περίπου 11 λεπτά.
Επίσης η ευγένεια των υπαλλήλων και γενικά η διαδικασία της εισόδου, στάθμευσης & καθοδήγησης, όπως και η διαδικασία εξόδου από το ferry, κατά κοινή ομολογία έκανε αίσθηση και άφησε μια θετική πνοή.
Ένστολους του λιμενικού σώματος να υπάρχουν και να κάνουν αισθητή τη παρουσία τους εντός του πορθμείου.

Στον αντίποδα τώρα:
Δρομολόγιο με Μ.Ο. 11χλμ/ώρα και χρόνο «ταξιδιού» στα 17-19 λεπτά. Ξανά τα ίδια δηλαδή, με λίγο από όλα…!
Ερωτήματα όπως, έγινε ξανά η πρόσληψη όλων των ανθρώπων, περίπου 210, που είχαν απολυθεί;
Γιατί δεν τηρούνται οι κανονισμοί ασφαλείας και στοιβάζουν τα αυτοκίνητα το ένα κολλητά με το άλλο;
Πρόσθετα φαίνεται πως όλα είναι νόμιμα και δεν υπάρχει λόγος να υπάρχει ανθρώπινο δυναμικό του λιμενικού σώματος εντός πορθμείου.

Ο διάλογος με μεταξύ των ενδιαφερόντων μερών, η σωστή επικοινωνία και η θετική διάθεση για αλλαγές και δημιουργία ποιότητας της καθημερινότητας προς όφελος όλης της κοινωνίας, είναι τα «εργαλεία» που πρέπει να χρησιμοποιηθούν, ώστε με μικρό κόστος να υπάρχουν ουσιαστικές λύσεις.

Τα ferry αν ταυτόχρονα χρησιμοποιηθούν έξυπνα και ευέλικτα θα μπορέσουν να συνεισφέρουν και να δώσουν ένα άλλο ποιο όμορφο πρόσωπο για τη Σαλαμίνα.

Όλοι εμείς αποτελούμε το δόρυ της Πιτυούσας. Κάποιος αποτελεί την αιχμή, κάποιος τη λαβή και κάποιος το σώμα. Όλοι είμαστε απαραίτητοι για να δώσουμε στη Σαλαμίνα την εικόνα, την ιστορική αναγνώριση και την ποιότητα που απαιτείται.